Angelique's Web-Stekkie

Je bent op Angeliques Web-Stekkie ! Hier maak ik je deelgenoot van wat ik beleef ! Vermaak je wat hier en leef je uit in mijn gastenboek ! Ik wens je veel lees- & luisterplezier ! Lieve groetjes Angelique

LEVEN

Zijde draad

Ik wil nog door
Het leven aan een zijde draad
je weet wel hoe dat gaat
Even weer niet opgelet
en dus op mijn plaats gezet
Leven weer eens overhoop
weet dat ik er niets voor koop
Moet beter op mezelf gaan letten
puntjes op de i gaan zetten
Anders gaat het verder mis
weet nu dat het nodig is
Wil nog even door
dus ik ga er nu weer eens voor
Geen gelul van red het wel
zetten steeds mijn leven op het spel
Kan het echt nu zelf niet meer
ligt in de handen van de heer
En de dokter en zijn staf
want ik glij steeds verder af
Hoop dat ik het weer ga redden
al durf ik er niet om te wedden
Misschien krijg ik nog wat respijt
want ik wil nog verder
Een hele tijd

HET KIND

Het kind

Het kleine meisje,
getuige van zoveel verdriet
en ruzies.
Steeds vrolijk lachend
op momenten dat het moest.
Vechtend,
nog niet goed beseffend waartegen.
Op zoek naar wat warmte
en genegenheid.
Het kind,
verdrietig, verward, bang.

Een jonge meid,
ogen vol tranen, het lachen vergaan.
Elk plekje van haar lichaam
betast door handen die er niet thuishoorden.
Elk plekje van haar hart
doorprikt door woorden van afkeer.
De luchtbel van haar leven
is uiteengespat.
Op zoek naar begrip
en bescherming.

Het kind,
bedrogen, verraden, vernederd.

Een volwassen vrouw,
geen weg wetende met al haar gevoelens.
Vol wanhoop en haat.
Teleurgesteld in het leven,
in zichzelf.
Met een kapotte luchtbel,
maar met een rugzak vol herinneringen.
Bang om die volledig te openen,
schrik om alles opnieuw te beleven.
Op zoek naar zichzelf.
Het kind,
uitgeblust, moe gevochten, leeg

VOOR ASTRID

Dit gedichtje dat ik hieronder zal plaatsen heb ik van een lieve vriendin Astrid gekregen , het verwoord haar leven na een ernstig ongeluk , meisje wees trots op wie en wat je nu bent alles in het leven heeft een reden hoe zwaar het soms ook mag zijn, veel troost vanwege mij en weet als ik kan helpen ondanks momenteel mijn zwakke gezondheid ik heb een luisterend oor en weet uit ervaring dat dit heel belangrijk is want hier in webloglandje staan er steeds velen klaar om te luisteren.


VAN ASTRID
Ik ben mezelf niet of al die jaren nooit geweest.
Gewoon de titel van een leuk liedje maar wel één die me aanspreekt want mezelf, wie is dat?
Ben ik nu mezelf of was ik dat vroeger?
Was ik nooit mezelf en ben ik dat nu?
Vragen waarop ik eigenlijk het antwoord niet snel kan vinden want wie was ik geweest als die vreselijke dag in oktober nooit zo vreselijk was geweest? Als die zonnige dag als zonnige dag was verlopen en er één zoals zo velen was geweest? Was die dag dan zelfs niet eens een herinnering geweest zoals hij die nu ook niet is?
Waren de veranderingen na die dag op een andere manier, in een andere vorm ook als storm over me heen geraasd?
Was ik, als het allemaal niet gebeurd was, niet zwakker geworden maar ook niet zoveel sterker? Zelfbewuster? Onderzoekender?
Was mijn leven toen gewoon altijd hetzelfde cirkeltje geweest of was die cirkel ooit doorbroken geweest zoals het toen gebroken is?
De cirkel van mijn leven is niet meer rond maar heeft een vreemde vorm met bogen en slingers maar waar de uiteinden elkaar toch altijd wel weer vinden, de eindjes van mijn leven vinden elkaar iedere keer weer..... zij het niet zuiver rond.
Maar wat is zuiver rond? Is zuiver rond een cirkel zonder beperkingen, zonder uitdagingen, zonder doorzettingskracht, zonder verdriet, zonder pure liefde en zonder steun?
Heeft het vervormen van die cirkel me niet heel veel geleerd? Heeft het me niet geleerd wie 'echt' van me houden, wie mijn 'echte' vrienden zijn? Hadden in die perfect ronde cirkel meer mensen van me gehouden, had ik meer vrienden gehad?
Heeft het me niet geleerd anders over het leven te denken? Heeft het me niet geleerd mijn beperkingen te doorbreken, kracht te halen uit bronnen die ik anders nooit aangeboord zou hebben?
Wie zou ik geweest zijn, wie zou ik geworden zijn? Zou ik evenveel begrip kunnen hebben voor een ander of zou het een beleefd, gemaakt begrip gebleven zijn?
Zou mijn hart bloeden om het leed van een ander, zou ik me daarin kunnen verplaatsen?
Die laatste vragen zijn de enigen waarop ik het antwoord weet, het antwoord dat kil en gevoelloos lijkt, het antwoord 'nee'. Nee, ik zou me niet kunen verplaatsen in een ander zoals ik dat nu kan en zoals een ander zich niet in mij kan verplaatsen zoals zelfs de mensen die van me houden en het proberen zich niet in mij kunnen verplaatsen. Ik krijg het gedeeltelijk begrip voor iets waarvan een ander nooit het kleinste vermoeden zal kunnen hebben wat het betekent, nooit zullen ze meevaren in de wilde stormen van de bloedrode voor hen onbekende oceanen en nooit zullen ze mee genieten van de rust die af en toe neerdaalt over de diepe groene weides verbroken door ijzige koude rotspartijen van de haperende ziel. De eenzaamheid op de reizen die ik maak brengt soms rust, soms verdriet, soms vreugde en soms totale wanhoop, en dat.... dat weet ik wel.
Ben ik mezelf of ben ik dat nooit geweest? Was ik ooit mezelf en ben ik een ander geworden?
Wie ik ook was, wie ik ook ben. Ik ben mij, ik ben mezelf zoals ik ben zonder ooit te weten wie ik anders geweest zou zijn. Als mijn leven anders was verlopen dan zou ik nooit weten wie ik nu ben.
Een verwarrend verleden, een verwarrend heden maar een blanco toekomst waarin ik mischien ooit de antwoorden op al mijn vragen vind.

HOE LIEF

het volgende filmpje heb ik van mijn lieve kleine meid inés gekregen

http://www.youtube.com/watch?v=ba7jsmRJAWM

PAS GEBOREN

Pas geboren

Jullie liggen op moeders borst en kijkt mij aan
Het is een vage schim die jullie zien staan
Alleen aan het geluid van mama en papa zijn jullie gewent
Voor aandacht trekken hebben jullie al een groot talent
Ik wil je over jullie armpjes strijken, maar jullie pakken me gelijk beet
Tien kleine vingertjes omklemmen iets dat mijn hand heet
Jullie wereldje berust nog op tasten en gehoor
Maar waar jullie je honger stillen, hadden jullie gelijk al door
Geniet nog maar even van het net geboren zijn
Tegen mama's borst aanliggen is fijn, heel fijn
In slaap vallen bij het geluid van het kloppen van haar hart
Het geluid dat jullie zo goed kennen van toen je samen nog één was en niet apart
Kleuren en geluiden bepaalde tot nu toe alleen jullie dromen
Maar nu is er ook licht en donker bijgekomen
Ben je net uit het lichaam van je moeder ontsproten
Heb ik jullie al in mijn hart gesloten

FIJNE FEESTDAGEN

VOOR IEDEREEN

Voor iedereen

die met kerst alleen is

Voor iedereen

waarvoor geen tafel is gedekt

Voor iedereen

die voor zich uit moet staren

Voor iedereen

die zich eenzaam voelt, net als ik

Voor iedereen

die hunkert naar wat liefde

Naar wat warmte in het nest

derhalve aan iedereen gericht

Schrijf ik speciaal dit

KERSTGEDICHT

VRIENDEN

Hallo  lieve loggertjes ,

Hier eindelijk weer wat nieuws van mij , allereerst wil ik een dikke knuffel aan Astrid geven en hoop ik dat ze snel naar huis toe mag en niet teveel pijn heeft.
Melody wil jij Eliesa een troostend woordje namens mij zeggen en dat ik trots ben op haar omdat zij toch met vermoedelijk veel pijn in haar hart deze stap heeft genomen uit respect voor zichzelf en haar omgeving .
Nu de laatste updates uit mijn kleine wereltje, bjorn (mijn zoon) zijn behandeling is gestart dus dat ligt nu in de dokters hun handen , daarnaast was ik zo blij te vernemen dat mijn dochter zwanger is van een tweeling , maar jullie kunnen het al vermoeden ook daar loopt het mis . Het is te uitgebreid om hier over uit te wijden maar het zit zo dat zij maandag geopereerd word om te zorgen dat ze beide baby's kan behouden indien de operatie niet lukt gaan ze proberen om er ééntje te redden en ja met het risico dat zij ze natuurlijk allebei verliest , zo zien jullie geluk is echt maar dan ook echt niet voor mij weggelegd.
Met mijn oogappel Inés gaat het redelijk goed , de kleine meid gaat  volgende week naar school wat een belevenis voor haar en ik ben apetrots op dat kleine vechtertje .
Zo dit wou ik even melden en verder wens ik alle zieken een spoedig herstel toe en ooit kom ik terug alle logjes bezoeken .

WENSEN

Als ik kon toveren gaf ik de hele wereld
liefde, gezondheid en geluk
zinloos geweld kwam niet meer voor
geen relatie liep meer stuk.
Maar ik kan helaas niet toveren
alleen maar sommige dingen wensen
daarom veel gezondheid en geluk
voor u en alle mensen.

RUSTPAUZE

Beste logvriendjes,

Na dit logje gaan jullie een hele tijd niets van mij horen , heb het momenteel heel zwaar en de kracht of moed en ook de zin niet om te loggen. Maar weet dat ik in moeilijke momenten jullie logjes lees en daar troost zoek , dus lieve vrienden in het gunstigste geval kom ik zeker terug anders ??????

WEEKENDJE

Goede morgen loggertjes ,

Hier weer wat nieuws van mij , na alle leed en pijn ga ik lekker drie dagen Nederland onveilig maken , mijn zus uit Apeldoorn heeft mij uitgenodigd om drie dolle dagen op een jazzfestival door te brengen en dat zal ik dan maar eens doen , lekker de boog ontspannen want ben echt aan enkele dagen vakantie toe .
Verder wens ik alle loggers onder ons die momenteel met ziekte te kampen hebben veel moed en liefde toe en weet dat mijn gedachten bij jullie zijn .
Na dit weekende ga ik mijn hart openzetten voor nieuwe inpulsen en je weet nooit wat er in dit leven nog kan gebeuren , verder heb ik nu weinig te melden maar blijf trouw jullie logjes volgen hoor , dikke knuffel en tot laters xxxx

MOEDERDAG

Overpeinzingen van een moeder

Het valt me zwaar, mijn kinderen los te laten
die ik gedragen heb, vanaf hun pril begin
onder en in mijn hart
Ik heb ze leren praten ze leren kijken
Ik mocht met mijn gebeden hen omringen
hen koesteren in mijn liefde,veilig warm en groot
ik mocht ze wijzen op de mooie dingen
als ze verdrietig waren nam ik ze op schoot
Ik wist dat ook voor hen de tijd zou komen
dat ze als kind op eigen benen zouden staan
vergeten zouden zijn hun kinderdromen
ze zouden los van mij een andere kant opgaan.
Och ja ik heb het allemaal geweten
ik had me naar ik dacht er goed op voorbereid
Maar waarom wil een moeder liefst vergeten
dat eenmaal ieder kind zijn eigen leven leidt?

LENTEDAG

Hallo lieve loggertjes ,

Eindelijk weer een logje na enkele weken ziek zijn met opname in het hospitaal heb ik eindelijk weer een beetje kracht en zin om iets te plaatsen .
Het doktersvonnis is dat er meerdere halswervels buiten deze die al stuk waren nu ook totaal kapot zijn en deze geven zo een intense pijn dat ik al mijn energie besteed om deze pijn meester te kunnen blijven, soms baal ik echt want heb/had nog zoveel toekomst plannen en moet nu ervaren dat ik beperkingen heb . Maar ooit beheers ik deze pijn en kan ik trots zeggen het is mij gelukt om meester te blijven over mijn lichaam , totdaar dan het verslagje en geloof mij lieve vrienden ik blijf hopen en ja het leven gaat verder en zal er het beste blijven uithalen. Ik wens jullie een prachtige warme lente toe en een nog mooiere zomer , geniet van de mooie dagen en tot later.